اي گل زيبا آن زماني كه ديدگان من به دنبال چهره عشق بود ترا از ميان همه برگزيد . تارو پود قلبم از هم گسيخت و حالا احساس مي كنم كه ترا بيش از همه و هر زماني دوستت دارم اصلا راستش را بگويم عشق تو قبله گاه من است.

كاش تنهائي من گل سرخي بود كه در وقت ديدار به تو مي بخشيدم
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر ۱۳۸۵ ساعت 14:51 توسط سهیلا
|
گر دل نبود کجا وطن سازد عشق