خیال عشق تو در باورم بود

 

                                   نگاه آبی ات بال و پرم بود

 

هوای خاطرت مثل همیشه

 

                                     بهار جانفزای دفترم بود

 

به عشق آسمان، مهتاب آمد

 

                                    نگاه آبی اش در آب آمد

 

چه شد دریای لبریز از هیاهو

 

                          به زیر سقف شب، بی تاب آمد

 

غروب چشمت پر ستاره

 

                                 نگاه آبی ات بی استعاره

 

چنین در لحظه هایم ریشه کردی

 

                   که یاد و خاطرت عمری دوباره ست