بهار اشعار

صداي پر زدن احساس را مي شنوم

و نگاهت را به خاطر مي آورم

و سكوت و چشمان بي قرارت را

نگاهت بر صورتم سنگيني مي كرد

            به ياد مي آورم تو را

                        در آغوش باران

                            و رفتنت را بي من

از پس يك احساس كودكانه

                                       صداي خنده هايت را

طنين انداز كوچه هاي بي قراري كرده ام

             اما اكنون بي تو

                     سكوت همه جا را فرا گرفته