| تبليغات | X |
بگذار حرفهايمان همچنان در نگاه من و در
سكوت مبهم چشمان تو پاك باقي بماند اين
نهايت زيبايي است براي من كه هر لحظه
به تو بينديشم و شايد براي تو كه ، بي آنكه بداني
دلي برات مي تپد
و صميمانه درود مي فرستد . بگذار هر
دو جدا از هم و دور از هم ، در شور و شوق
دوست داشتن ها ، منتظر بمانيم كه انتظار
معني وسيعي است در جريان زندگي ...
گلايه
تو هر گز نازنين صادق نبودي
به فكر اين دل عاشق نبودي
دل پاكي كه حكم كيميا داشت
به تو دادم ولي لايق نبودي
تو يادت هست ما بي كينه بوديم
نگهبان غمي ديرينه بوديم
چو مرغ آه با هم گرم پرواز
كلام روشن آئينه بوديم
دل غمديده درماني ندارد
سر شوريده ساماني ندارد
گمان كردم كه در پايان راهم
ولي اين راه پاياني ندارد
دلم گرفته به اندازه ي وسعت تمام دلتنگي هاي عالم ، شيشه قبلم آن قدر نازك شده كه با كوچكترين تلنگري مي شكند ، دلم مي خواهد فرياد بزنم ولي واژه اي را نمي يابم كه عمق دردم را در فرياد منعكس كند فريادي در اوج سكوت كه هميشه براي خود سر داده ام . كاش مي شد سرنوشت را با آرزوهاي شيرينم عجين كنم . دلم به درد مي آيد وقتي سرنوشت را به نظاره مي نشينم . كاش مي شد پرواز كنم ، پروازي بي انتها به ابديت ...
كاش مي شد در هجوم بي رحمانه درد ، خودم را پيدا كنم ، نفرين به بودن وقتي با چاشني درد همراه است . بغض كهنه اي گلويم را مي فشارد به گوشه اي پناه مي برم
و با خود ميگويم ...
دلم تنگ است
دلم براي كسي تنگ است
كه آفتاب صداقت را
به مهيماني گل هاي باغ مي آورد
و گيسوان بلندش را
به بادها مي دهد
و دست هاي سپيدش را
به آب مي بخشيد
دلم براي كسي تنگ است
كه چشم هاي قشنگش را
به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت
و شعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند
دلم براي كسي تنگ است
كه همچو كودكي معصوم
دلش براي دلم سوخت
و مهرباني را
نثار من كرد
دلم براي كسي تنگ است
كه تا شمال ترين شمال با من مي رفت
و در جنوب ترين جنوب با من بود
كسي كه بي من ماند
كسي كه با من نيست
كسي كه ....
ديگر كافي است .
دل من در كوله بار رفتن تو !
بعد از تو بهار با من غريبه شد ترانه هاي سبز خاطره شدند و باغستان آرزويم ميزبان هيچ گل و درختي نشد . پنجره هاي نگاهم بسته ماند و هيچ چراغي بر كوچه هاي شب زده ام ندرخشيد بعد از تو من مانده ام و اين تنهايي غريب و يك كوير دلتنگي . من مانده ام و خاكستر آرزوها و ققنوسي كه از فراز بام دلم برخاست با رفتن تو قناري در قفس پژمرد و بغض در صدايم خزيد من صاحب سكوتي تلخ شده ام تو رفتي اما ندانستي در كوله بار رفتن تو ، دل من بود كه با گامهاي هجرتت همراه شده بود .
بيا تا شيشه تنهايي را بشكنيم و بر لب حوض بنشينيم و به دنياي خوبيها فكركنيم
بيا تا كينه زدل همه بزداييم و بر مركب عشق سوار شويم
بيا تا آرزوهاي يكديگر را بر هم برسانيم دست دل همديگر را بر هم دهيم
بيا تا نگاه آشتي را بر چشمان هم هديه دهيم
بيا مرحم زخمهاي ديرين شويم
بيا تا ...
توضيحات
آمار بازديد
پيوندهاي روزانه
آرشيو وبلاگ
لينك دوستان
طراح قالب
